තුන්කොන් සටන ඇරඹේ.Triangle of Love

ආදරවන්තයින්ගේ දිනය නැත්නම් වැලන්ටයින් දිනය.මීට ටික කාලෙකට කලින් එක පැත්තකින් ආදරය නාමෙන් රොද බැඳ ගත්තු වෙළෙන්දන් එක්ක ආදරය ට එරෙහිව සදාචාරයේ සීතාම්බර පට සලු පැලඳ ගත්ත ආදරය නොකරපු (කරන්න බැරි කමක් තියෙන) සංස්කෘතික පොලිසීය වෙන වෙනම සටන් කරා.ඒත් පෙරමුණු දෙකක.වෙන වෙනම.ඒත් අද එහෙම නෑ.හැමෝටම එපා වෙලා .සමහර විට අද ආදරය වෙනුවට කො‍ටු පැනීම ආදේශනය වෙලා තියෙන හින්දාද දන්නේ නෑ.

අද මං කියන්න හදන්නේ උණු කැවුම් වගේ කතාවක්. මේක සිද්ධ වෙලා වැඩි කාලයක් නෑ.කොහොමවුනත් මට මේ සිද්ධියේ ප්‍රතිඵලයක් විදිහට මොන විදිහේ තුන් කොන් සටනක් කරන්න වෙයිද දන්නේ නැති හින්දා මේක ලියලම දානවා.

අපේ කොම්පැණියේ ප්‍රධාන කාර්යාලයේ ඉන්න ලොක්කෙක්ගේ ඔපීසියට මේ ලඟදී ලේකම් බට්ටියෙක් ගත්තා.ඒ අංගනාවගේ නම මල්කි කියමුකෝ.ඇත්තටම මේ කෙලි පොඩ්ඩි රෝස  මලක් වගේ ලස්සනයි.(මට හොඳේ, අනික් එවුන්ට ක‍ටු විතරක් පේනවද දන්නේ නෑ)

අපේ තියෙන වැඩ කටයුතුත් එක්ක මං තුමාට නිතරම මේ ඔපීසිය පැත්තෙත් යන්න වෙන හින්දා මං ඉතින් ඒ පැත්තේ දවස ගානේ කැරකෙනවා කියමුකෝ.ඒ අතරතුරේ මේ මල්කිගේ විස්තරත් මට ටික ටික ආරංචි වුනා.කෙල්ල යන්තම් ඉස්කෝලෙන් එලියට ආවා විතරයි,පළවෙනි ‍රැකියාව.මේ කෙල්ල සම්මුඛ පරීක්ෂණේට ආවාම කන්න වගේ බලං හිටපු ලොක්කා තමයි මල්කිව තමන්ගේ ඔපීසියට ‍තෝරන් තියෙන්නේ.

කොහොමහරි ඔහොම ගියා කියමුකෝ.අපේ ඒ ලොක්කා අපේ වෙබ් අඩවිය හොඳට නග්ගලා ගන්න යෝජනා විමසුවා කියලා මට නිකං ඕපාදූපයක් ආවා.මාත් ඉතින් head office ගිය ගමන් කට නිකං තියා ඉන්න බැරිව වාචාලකමට කියලා ආවා එකෙක්ට

“”මල්කිගේ පොටෝ ටිකක් දැම්මා නම් වෙබ් එක නැඟී හි‍ටු කියලා”””කියලා.

අහෝ දුකකි,ඉරකි තිතකි.කවුරුහරි ගොට්ටෙක් මේක අහන් ඉඳලා මට කෙළවෙලා යන්න ලොක්කට කියලා.මට ආරංචියම ආවා ඇතුලෙන්ම කියලා පැය දෙක තුනක් යද්දි.

මං දැන් දැනගත්තා අනිවා ලොක්කා මට දැන් මොකක් හරි බයිටක් සෙට් කරනවම තමයි කියලා.මක් කරන්නද විසෙන් විස නසී කියනවනේ.මං එදා ඕනකමින්ම රිපෝට් වගයක් දෙන්න කියලා head office දිව්වා.

යද්දි ලොක්කා නෑ.

පොඩි බොස් හෙවත් මල්කි ඉන්නවා අසුන අරා එයාගේ.

ෂුවර් එකටම ලොක්කා දන්නවා කියන්නේ කෙල්ලත් දන්නවා කියන එකනේ.මං කෙලින්ම කතා කරා මල්කිට.

කෙල්ලත් පැන ගෙන ඕන එකෙක් එක්ක කතාවට එනවනේ.

පැය භාගයක් විතර ලෝකේ නැති පිස්සු ටිකක් දොඩවලා කෙල්ලව හොඳට මුරුංගා අත්තේ තියලා මං කියවපු ටික ශේප් කර ගත්තා කියමුකෝ.ඒත් ආයි පාරක් මගේ වාචාල කට ඉස්සර වුනානේ.අන්තිමට එන්න  ලං වෙලා මං කෙල්ලට හිමීට කිව්වා

“”මොනවා වුනත් මං කිව්වේ ඇත්තනේ.ඔයා අද ඇත්තටම ලස්සනයි “”කියලා.

(මොකද මං අර කියවපු ධනාත්මක චින්තන පොතක එහෙම කෙල්ලෙක්ව වර්නනා කරනවා තිබුනා මට මතක තිබුනා) එදා කෙල්ල ඇඳන් ඇවිත් තිබුනේ සුදු පාට ඔසරියක්.

ඒ බොසාට ඔය සාරි පටලවන් එන කෙල්ලන්ව අරහං.මිනිහා එදා මොකක් හරි එකකට මල්කිට හොඳට දෙසලා තිබිලා.

ඒ අවුල අස්සේ ඉන්න ගමන් මං ගිහිල්ලා මල්කිව හොඳට මුරුංගා අත්තේ තිබ්බම අප්සෙට් එකේ හිටපු කෙල්ල නෝමල් වෙලා.මං ඒ මදිවට අද ලස්සනයි කිව්වම ඒකිට මාර happy.

Image

thefrisky.com

 

ඔන්න මංතුමා ආවා කියමුකෝ ආපහු.ඊට පස්සේ දවසෙ ආයිමත් head office ගියා මං.මෙන්න යකෝ අපේ එවුන් මං ආවම නිකං කින්ඩියට වගේ බලනවා.සමහර කොල්ලො මං දිහා හරියට උන්ගේ කෙල්ල එක්ක යාලු වෙන්න ආපු එකා දිහා බලනවා වගේ රවනවා.මට මාර අවුල්.ඇයි යකෝ මුන්ගේ දවසින් දවස වෙස් පෙරළෙනවද කියලා කල්පනා කරං මං යද්දි මෙන්න එනවා මට කෝල් එකක්,මගේ නිල නොවන අයිතිකාරියගෙන්.

ඔ‍ෆිස් වෙලාවේ කෝල් ගන්න එපා කියලා එතුමියම කියලා තියෙද්දි ඇයි යකෝ කෝල් ගන්නේ මොකක් හරි කේස් එකක් කියලා ෆෝන් එක උස්සපු මට තේරුනා සම්පූර්ණ කතාව.කවුරුහරි එකෙක් මගේ කෙල්ලට දීලා හොඳ රස නිව්ස් එකක් උදේම, මං මල්කිත් එක්ක යාලුයි කියලා.

මං ඊයේ මල්කිත් එක්ක දොඩවපු එක මගේ කෙල්ල කොහොමද දන්නේ කියලා කල්පනා  කරපු මං මොකුත් නොදන්න ගානට කටින්ම කතාව අල්ල ගත්තා.

මං ඊයේ මල්කිත් එක්ක දොඩවපු එක මගේ කෙල්ල දන්නේ නෑ.(මාත් ඔලුව කල්පනා කරලා හොරාට කලින් කෙහෙල් කැන වැට පැන්නුවේ නෑ)

අද උදේ මල්කිට කවුරු හරි එකෙක් රෝස මල් පොකුරක් එවලා.කරුමෙට ඒකේ එවපු එකෙක් දාලා නෑ.ඉතින් මල්කි හිතලා ඊයේ මං ලස්සනයි කියලා එහෙම කියපු එකේ මං තමයි මේ වැඩේ කරලා තියෙන්නේ කියලා.ඉතින් මල්කි කාටවත්ම කියන්න එපා කියලා ඔ‍ෆිස් එකේ කෙල්ලෙක්ට කියලා.( කොච්චර හොඳට ඒක ඉ‍ටු කරාද කියන්නේ අල්ලපු කොම්පැණියේ වැඩ කරන මගේ කෙල්ලටත් කියලා)

Pakistan separates/පකිස්ථානය දෙකට බෙදෙයි?>18

ඔය පකිස්ථානය කියන්නේ අද ලෝකයේ අතිශය සංවේදී කොයි වෙලාවේ මොන වගේ දෙයක් වෙයිද කියලා කියන්න බැරි රටක්.මුළු ලෝකෙම රටවල් ගොඩක් ඔසාමා බින් ලාඩන් හොයද්දි එයා පකිස්ථානයේ අබටාබාද්වල ලොකු මන්දිරයක් හැංගිලා හිටියා.ඊට පස්සේ ඇමරිකාවෙන්,වෙන ආයි ඉන්දියාවෙන්,තියා චීනය වගේ ටිකක් හරි ළඟ රටකිනුත් නෙවෙයි කෙළින්ම ලොකේ අනිත් කෙළවරේ තියෙන රටෙන් ඇවිත් ගහලා ගියා පකිස්ථානේ හාංකවිසියක්වත් දන්නේ නැතිව.ඒ වගේම අපේ ක්‍රිකට් කණ්ඩායම ගියාම ත්‍රස්තවාදී ප්‍රහාරයකුත් එල්ල වුනා.අදටත් වසිලිස්ථානය වගේ පැති වල රටේ මධ්‍යම රජයේ නීතිය ඉක්මවා වැඩ සිද්ධ වෙන බව එරටින්ම ඇහෙන ප්‍රවෘත්ති වලින් පේනවා.ඉතින් අද පකිස්ථානය කියන්නේ නිකං වත් මිනිහෙක් යන්න කියලා නොහිතන රටක් බවට පත් වෙලා.ඉතින් ඔහොම වෙලා තියෙද්දි කෙල්ලෙක් විශේෂයෙන්ම මේ ගෑනුන්ට පුදුම සීමා පණවන රටක් වෙච්ච පකිස්ථානය දෙකට කැඩුවොත් පකිස්ලන්තේ අයට මල පනී නේද?

Image

findpk.com

අපි සරසවියේ ඉගෙන ගන්න දවස් වල හවස් ජාමේට කරන අපූරු වැඩක් තමයි ඔය තෙල් බැම්මක් උඩ හරි,බංකුවක් උඩ හරි වාඩි වෙලා ලොකේ නැති ගම්මැදි හෑලි කියවන එක.විශේෂයෙන්ම මේකට ඔය අංගනාවො එහෙමත් එක්කාසු වෙලා හිටියොත් එහෙම මල් පාත්තියකුත් වෙනවා.ලෝකේ දේවල්,රටේ දේවල්,ලවු හුටපට ඔව්වා ඔක්කොම ඔතන දිගෑරෙනවා.ගොඩක් වෙලාවට ඔය ගෑනු ලමයි තමන්ගේ නයි අරින්න යොදාගන්නෙත් මේ වෙලාව තමයි.දවසක් අපි ඔහොම කියව කියව ඉන්නකොට අපේ ගැන්සියේ හිටියා “මධුරි” කියලා ගෑනු ලමයෙක්.මෙයා අධ්‍යාපනය ලබලා තිබුනේ ලංකාවේ අවසන් රාජධානියේ පිහිටි උසස්ම බාලිකා විදුහලක.ඒ ලොකු කමත් මෙයාගේ ඔලුවේ ලොකුවටම තිබුනා.ඉතින් මෙයා කියනවා

Image

telegraph.co.uk

” ඔයාලා දන්නවද අපේ අම්මා තමයි අපේ ඉස්කෝලේ සිංහල ටීචර්.ඉතින් මටත් හොඳට ඒ කාලේ ඉඳන්ම හොඳට සිංහල,සාහිත්‍ය,සන්ධි විසන්ධි,තද්ධිත,කෘදන්ත එහෙම පුලුවන්”

දැං ඔන්න නයා දිගට දිගට යනවා.එයා දිනපු තරග,ගත්ත කුසලාන ඔක්කොම කියවනවා.ඉතිං මේ කන්දොස්කිරියාව ඉවසගන්න බැරිව අපේ “ජෙප්පෙක්”(මේකා ගැන මං කලිනුත් ලියලා තියේ) ඇහුවා පොඩි ප්‍රශ්නයක්”

අනේ ඇත්තද මධූ කොච්චර හොඳද,මාත් මේ එක සිංහල වචනයක් විසන්ධි කර ගන්න බැරිව හිටියා ඒ කාලේ ඉඳන්,අනේ ඔයාවත් මට ඒක විසන්ධි කරලා දෙනවාද හරියටම”?

මධුරිත් “අනේ කියන්න අනේ ඔව්වා මට කජු කනවා වගේ වැඩ,මොකක්ද වචනේ”

දැන් ජෙප්පා කල්පනා කරනවා “මගේ දිව අග තිබුනා බං පොඩ්ඩක් හිටපං මතක් කරන කං”

අපි කිව්වා “කෝ ඉක්මනට කෙළ ගහපං එතකොට එළියට එයි,එතකොටවත් හරියයිනේ” කියලා .මොකද මේ ජෙප්පට එච්චර හොඳ කටක් නෙවෙයි තියෙන්නේ.”පොඩ්ඩක් හිටපං, ආ………….මධූ මට පකිස්ථානය විසන්ධි කරලා දෙන්නකෝ” කියලා කිව්වා.

මධුරිත් අයියෝ ඕක මොකක්ද “ප….+ඉස්ථානය” ඕක තමයි වචනේ”කියලා කිව්වා.

දැන් කට්ටිය ටිකක් නිහඬ වුනා.මධූ තාම දන්නේ නෑ මේක bite එකක් කියලා.ඒ මදිවට අර ආකිමිඩිස් වගේ මේකි හයියෙන්

“දැක්කද මං කිව්වේ නැද්ද,පකිස්ථානය කියන්නේ ප….+ ඉස්ථානය”

කියලා මර හඬ දෙන්න ගත්තා.දැන් වටේ යන එවුන්ටත් හොඳට ඇහෙනවා.අපිත් ටිකක් වෙලා හිටියා හදිසියේම එකෙකුට ඉක්කාවක් ආවා.ඒ එක්කම කට්ටියටම  තද කරං හිටපු හිනාව පැන්නා.මධුරි තක්බීර් වෙලා.

ඇයි අනේ ඔයාලා හිනාවෙන්නේ එක හරිනේ,මොකක්ද ඒකේ වැ‍රැද්ද?”

Image

thecartdriver.com

ටික වෙල්ලවකින් එයාගේ යාලුවෙක්ම කියලා දුන්නා මොකක්ද වැ‍රැද්ද කියලා.”අයියෝ මට ඒක ටික් වුනේ නෑනේ,ඊයා විතරක්”කියාගෙන දිව්වානේ  ගස්සගෙන.

කොහොමහරි අදටත් මධුරිව මතක් කරන අය මේක මතක් කරනවා.

මධුරි මේ වෙනකොට ලොකු කෙනෙක්.එයාලගේ කට්ටිය තමයි පහුගිය කාලේ අර 6% ඉල්ලුවේ.